Een robuuste regeling ter vergoeding van soortenschade vormt een belangrijke hoeksteen van wederkerig goed nabuurschap tussen mens en natuur, naast het streven naar zo weinig mogelijke conflicten met wilde dieren. Dat stellen de SALV en de Minaraad in een gezamenlijk advies over het nieuwe geïntegreerd verslag over de uitvoering van het Soortenschadebesluit. Het besluit, dat de vergoeding van wildschade of van schade door beschermde soorten regelt, bepaalt dat het verslag en het advies samen de basis vormen voor een mededeling van de minister ten behoeve van de Vlaamse Regering, waarin een evaluatie van de werking van dit besluit vervat zit en waarbij er beleidsvoorstellen worden gedaan.
Gelet op het verband tussen het dossier en de implementatie van de Natuurherstelverordening, herhalen de adviesraden hun eerdere aanbeveling inzake de opname in het nationaal herstelplan van een analyse van de voorzienbare socio-economische effecten en de geraamde voordelen van de invoering van herstelmaatregelen.
Wat betreft het geïntegreerd verslag vragen de raden onder meer om behoedzaam om te gaan met het gebruiken van niet-geverifieerde gegevens als basis voor evaluaties aan de regelgeving, en om in te zetten op nieuwe technieken om een beter algemeen beeld te krijgen van soortenschade.
In afwachting van verdere betrokkenheid doen de SALV en de Minaraad in het advies reeds oudere en nieuwe voorstellen met het oog op de in de beleidsnota aangekondigde bijstelling van de regeling. Evalueer de soortenschaderegeling alvast grondiger door zoveel mogelijk relevante informatie te verzamelen en op te nemen als bijlage bij het geïntegreerd verslag.
Stel ook informatie over de evaluatie van preventieve maatregelen ter beschikking en promoot in dit kader ook onderzoek ter zake. Voor een aantal soorten is schade grotendeels te voorkomen door het nemen van afdoende preventieve maatregelen en kan een toename van deze soorten, gecombineerd met het nemen van preventieve maatregelen, ervoor zorgen dat de omvang van de schade niet toeneemt.
